P-47 Thunderbolt crash

­­­Op 28 oktober 1944 was het goed vliegweer en werden er vanaf de Belgische vliegbasis Sint Truiden missies uitgevoerd door de Amerikaanse Luchtmacht. Ze vlogen in die maanden voornamelijk missies om de Amerikaanse grondtroepen te ondersteunen die aan hun opmars bezig waren om Nederland verder te bevrijden. op de belgische vliegbasis Sint Truiden stond het No.48 Fighter Group gestationeerd en deze groep bestond uit de volgende drie squadrons, het No.492 , No. 493 en No. 494 Squadron.

In de vroege ochtend van 28 oktober 1944 stegen vanaf de vliegbasis meerdere P-47 Thunderbolts op voor hun deelname aan een missie naar de Duitse stad Geilenkirchen, ten noorden van Aken. In deze missie vloog eveneens het No. 493^e squadron mee, want nabij Geilenkrichen werd de P-47 Thunderbolt van Amerikaanse piloot 1Lt. Homer Leroy Young beschoten door Duitse luchtafweergeschut. Zijn vliegtuig werd hierbij beschadigd, doch kon de piloot zijn reis vervolgen richting het westen. Blijkbaar had de schade toch ver gaande gevolgen want rond 09:30 uur stortte het vliegtuig midden in Chevremont, Kerkrade neer. De piloot had geluk en kon zich nog nét  redden met zijn parachute. Hij zou echter niet de enige P-47 Thunderbolt piloot zijn die dag die niet meer terug keerde naar hun vliegbasis in Sint Truiden.

Ook de P-47 Thunderbolt van het No. 494 squadron met de Amerikaanse piloot Milbern Quintana met registratie code 42-27287 keerde niet meer huiswaarts. Ook hij werd boven Duitsland beschoten door het Duitse luchtafweergeschut en kreeg hierdoor te maken met schade aan zijn vliegtuig. Blijkbaar was het nog mogelijk om met deze schade door te vliegen

Hij kreeg in de lucht begeleiding van andere piloten van zijn squadron die hem bleven volgen op weg richting Nederland. Het doel was om daar een poging te ondernemen voor een noodlanding op geallieerd grondgebied. Wat er precies gebeurd is hebben we niet meer kunnen achterhalen maar we weten wel dat Milbern Quintana uit zijn vliegtuig sprong omdat hij geen kans meer zag om een noodlanding te maken. Bij het verlaten van het vliegtuig botste hij echter onfortuinlijk met zijn hoofd tegen de verticale stabilisator van zijn P-47 Thunderbolt vliegtuig, waardoor hij bewusteloos raakte en niet meer in staat was om zijn parachute te openen. Hij viel van een geringe hoogte naar beneden, zonder parachute en moest dat bekopen met zijn dood. 

De plaats waar Milbern Quintana neerkwam stond vermeld als Schimmert in het boek "Losses of the 8th and 9th USAAF" – deel 5, waar op pagina 409 het volgende stond beschreven:

Door “Medical Officers” werd later bewezen dat Milbern Quintana buiten bewustzijn raakte doordat hij met zijn hoofd tegen de verticale stabilisator botste van zijn P-47 Thunderbolt vliegtuig. Onderzoek aan zijn lichaam wees verder uit dat Milbern Quintana zijn rechter kuitbeen had gebroken en dat zijn schedel verpletterd was. De rest van zijn lichaam was verder intact en compleet. Door dit gegeven (weinig botbreuken) kun je er voorzichtig van uitgaan dat hij erg laat en op een lagere hoogte uit het vliegtuig gesprongen is. 

De locatie waar Milbern Quintana het vliegtuig verlaten had werd beschreven als K8558 een locatie ten zuiden van Geleen en op 7 miles (11 km) noord -oost van Maastricht. De locatie K8558 terugvertaald naar de huidige coördinaten zorgde tijdens het onderzoek voor de nodige vraagtekens want dit zou betekenen dat de crashplaats in het noorden van Herzogenrath, Duitsland lag en dat is een locatie die niet voldoet aan de beschrijving van hierboven.

Een andere belangrijke bron voor voor de loctaie rondom Schimmert kwam uit 2017:

Op 23 december 2017 schreef regionaal historicus Harrie Rouvroye uit Elsloo een bericht naar Arie-Jan van Hees dat "De betreffende fighter was neergestort op ongeveer een kilometer westelijk van de kerktoren van Schimmert”. In 2018 stierf Harry Rouvroye plotseling op 89-jarige leeftijd en zijn we niet meer te weten gekomen hoe hij bij deze omschrijving was gekomen.  

Onderzoek:

Het onderzoek naar deze vliegtuigcrash begon in voor mij in 2022 en bij dit onderzoek kreeg ik hulp van Arie-Jan van Hees, Wim Slangen en Paul van Zwijndregt. Het onderzoek naar de vliegtuigcrash in Schimmert was één van die verhalen waar je maar niet de vinger achter kon krijgen. Wat was er nu werkelijk gebeurd en wat was nu eigenlijk het échte verhaal. Informatiebronnen stonden vol tegenstrijdigheden en niemand rondom Schimmert kon zich het voorval herinneren. Menigmaal werd de vraag gesteld of het wel echt gebeurd was in Schimmert? Ook kregen we hulp van de kerk van Schimmert en in het parochie-blad van juni 2022 verscheen een oproep met de vraag of mensen ons konden helpen met het onderzoek. Ook de Facebook pagina De bès van Sjömmert es te....werd ingeschakeld maar helaas bleven reacties hierop uit.

Lt Duell en Lt. Quintana waren van plan om te ontsnappen maar zagen pas op 10 juli de eerste mogelijkheid. Ze ontmoette soldaat Frankenfield van het 502^e parachutisten infanterie regiment die ook wilde ontsnappen. We bleven de hele nacht wakker en keken naar de bewakers en wachtte dat er een kans voordeed om te ontsnappen. Helaas kwam er die nacht geen kans. De volgende nacht op 11 juli begonnen de gevangen samen met de Duitsers over de weg te marcheren om naar een andere locatie te gaan. Om de tien meter liep een Duitse soldaat om de boel in de gaten te houden. Toen we een rustpauze hadden zaten Duel, Quintana en  Frankenfield op een grote boomstam met daarachter een grote heg. Ze verstopte zich in de heg en de groep marcheerde verder de nacht in. Het drietal liep de hele nacht door de velden in de omgeving van Chaumont. In de ochtend stopte ze bij een kleine boerderij in een klein dorpje. Ze vertelde dat ze Amerikanen waren en de boer ging meteen contact zoeken met de Franse grondtroepen in dit district. De baas in dat district was Jean De Salva die hen kwam bezoeken.

 Ze voorzien van burgerkleding en kregen ze eten. Ze besloten verder te reizen richting Spanje, In het dorpje St. Sever Calvados kwamen ze een Fransman tegen die hun beloofde te helpen om terug te keren naar hun squadrons. Deze man nam hun mee naar het dorpje St. Manvieu waar ze weer een andere Fransman ontmoette. Deze stelde voor om hun te verbergen totdat de Amerikaanse troepen in de buurt waren. Ze verscholen zich tot 15 juli 1944.

Op 19 juli liepen ze naar de West kust samen met een Fransman naar het dorpje Saint – Pois. Hier verbleven ze tot 22 juli 1944. Vanuit Saint – Pois vertrokken ze naar de kust en kwamen aan in Champeaux waar ze drie dagen verbleven tot 25 juli 1944. Ze ontmoette een aantal Fransmannen uit Carolles die hun kwam ophalen. Ook in Carolles bleven ze enkele dagen. Op 31 juli 1944 kwam er een Fransman naar hun toe en vertelde dat ze vrij waren. De Amerikanen hadden de stad Granville ingenomen. Ze vertrokken samen met de Fransman naar Granville waar ze de nacht doorbrachten. De volgende dag liepen ze twee majors van het Ninth Air Force tegen het lijf. Ze gaven Lt. Duell en Frankenfield een lift met hun jeep en Lt. Quintana kreeg een lift van iemand anders.

Op 1 Augustus kwam Lt. Quintana terug bij zijn squadron. Hij had op dat moment al 40 missies gevlogen.

Op 12 Augustus werd een rapport opgemaakt waarin bovenstaande werd genoteerd.

Vanaf 29 augustus stond het No. 494 Squadron gestationeerd in Villacoublay

Vanaf 15 september vanaf Cambrai/Niergnies

Vanaf 30 september vanaf Sint Truiden